Son frontend developer

Yıllarca daha iyi bir developer olmak için uğraştık. Daha temiz kod yazmayı, yeni framework'leri, performansı, erişilebilirliği öğrendik. Sonra bir gün bilgisayarın başına oturduk ve kodun büyük kısmını artık bizim yazmamız gerekmediğini fark ettik.

Peki şimdi ne olacak?

The Last Frontend Developer bu sorunun peşine düşen bir kanal. Mesleğin nereye gittiğini dışarıdan ahkâm keserek değil, masa başından ve gerçek işlerin içinden anlamaya çalışıyor.

AI benim yerimi alacak mı diye beklemiyorum. Yerimi almadan önce onunla neler yapabileceğimi keşfediyorum.

Burada kim konuşuyor

Karşında bir öğretmen yok. Ders anlatmıyor, "şunu öğren, bunu bırak" demiyor. Burada üç kişi aynı masada oturuyor:

• Deney yapan geliştirici. Yeni bir aracı gerçek bir projede deniyor. Neyin çalıştığını, nerede duvara tosladığını, ne öğrendiğini sonuçla birlikte süreciyle de gösteriyor.
• Geleceği yorumlayan gözlemci. AI geliştikçe developer'ın rolünün nasıl değiştiğine dair kendi çıkarımlarını yapıyor. Tahmini tahmin, gerçeği gerçek olarak söylüyor.
• Gerçek ürünler geliştiren üretici. Uygulama, otomasyon, oyun, AI aracı... Sadece anlatılanı değil, ortaya çıkan ürünü de görüyorsun.

Seriler

The Last Dev Log. Kişisel düşünceler ve gelecek. "AI kod yazarken biz ne yapacağız?", "Bugün sıfırdan başlasam frontend'i yine böyle mi öğrenirdim?" gibi sorular.

Building in Public. Bir ürünü fikirden yayına taşımanın hikâyesi: mimari kararlar, AI'ın nerede hayat kurtarıp nerede çuvalladığı, yolda çıkan sorunlar.

The New Developer Stack. Claude Code, Codex, MCP, agent sistemleri. AI çağında yazılım geliştirmenin gerçekte nasıl yapıldığı.

İki gerçek

Agent'lar artık kod yazıyor, pull request açıyor, sabaha kadar çalışıyor. Ama ürettikleri koda güvenmek hâlâ kolay değil. Bu kanal ikisinin tam ortasında duruyor: hem dönüşümü hem de güven sorununu gerçek işler üzerinden konuşuyor.

Tek kural

Burada anlatılan her şey ya yaşandı ya da deney olarak yapıldı. Olmamış bir şey olmuş gibi satılmıyor. Bir şey henüz bir olasılıksa, olasılık diye söyleniyor.